Fosscomm 09 και Fedora hackfest

..ήμουν και γω εκεί.

Ο chania-lug πήγε fosscomm, οι υπόλοιποι χάσατε. Ήταν τρεις μέρες γεμάτες με ελεύθερο λογισμικό. Το μενού είχε απ 'όλα. Παρουσιάσεις, workshop, booooooth, ομάδες από όλη την Ελλάδα που ανέβηκαν/κατέβηκαν στην Λάρισα για το event και φυσικά φαγητό και τσίπουρο, ποοοολύ τσίπουρο. Κανονικά στην παραπάνω πρόταση θα έγραφα και για την υποδοχή και φιλοξενία από την ομάδα της Λάρισας (larisa-linux-team for ever), αλλά για τα παιδιά δεν χρειάζεται μόνο ξεχωριστή παράγραφος αλλά ολόκληρο κείμενο. Δεν έχω λόγια, απλώς ήταν άψογοι.

Για το χρονικό να πω ότι πήραμε το καράβι από την Σούδα 5 άτομα την Πέμπτη το βράδυ με ομολογουμένως κάποια καθυστέρηση από “κάποιο μέλος που δεν λέει το όνομα του”, δηλαδή εμένα. Το ταξίδι δεν είχε εκπλήξεις και μέχρι και το τρένο για την Λάρισα όλα κύλισαν ομαλά. Έτσι φτάσαμε στο ξενοδοχείο που ήταν στο κέντρο της Λάρισας το απόγευμα. Και όταν λέμε κέντρο το εννοούμε, ποιο κέντρο δεν πάει. Έβγαινες από το ξενοδοχείο και έμπαινες στον πεζόδρομο της ταχυδρομείου. Να τονίσω ότι στο ξενοδοχείο αυτό έμεναν όλοι οι επισκέπτες της fosscomm. Το βράδυ και ενώ άρχισαν να έρχονται σιγά σιγά οι υπόλοιποι fosscomm-ίτε(r)ς, τα παιδιά από την διοργάνωση μας μάζεψαν και μας πήγαν για μια πρώτη εξόρμηση στην “νύχτα” της πόλης. Η βραδιά είχε κουβέντες, γέλιο και μπίρα σε όλα τα χρώματα και σχήματα.

Την άλλη μέρα ξύπνημα νωρίς για την ετοιμασία του booth. Το FreeBSD είχε την τιμητική του. Φτάσαμε στο ΤΕΙ στις 9:30 και σιγά-σιγά αρχίσαμε να διαμορφώνουμε το περίπτερό μας. Ο Μανώλης είχε διαπρέψει. Τα είχε ετοιμάσει όλα. Αφίσες, Handbook, DVD, αυτοκολλητάκια....μέχρι και δύο αληθινούς beastie-δες (ατάκα Κεραμίδα). Σιγά σιγά στήθηκαν όλα τα booths και η εκδήλωση ξεκίνησε. Δίπλα μας ήταν το el-fedorado (μεγάλες στιγμές). Ομιλίες παρουσιάσεις και κάπου εκεί και ο υπογράφων μίλησε και για το chania-lug. Ήταν δε τόσο ενδιαφέροντα όλα αυτά που στο χώρο ήρθε και μια οικογένεια χελιδόνια που ήθελε να περάσει στο ελεύθερο λογισμικό. Το πρόγραμμα κράτησε μέχρι αργά το απόγευμα. Κατά την διάρκεια ήρθαν και άλλοι δύο Κρητικοί ακόμα να συμπληρώσουν την ομάδα. Φυσικά μετά ακολούθησε η νυχτερινή βάρδια με το larisa-linux-team αυτή την φορά να μας πάει για τσίπουρο. Χωρίς να υπερβάλω, γεμίσαμε ολόκληρο το μαγαζί και του δώσαμε και κατάλαβε. Είναι πολύ όμορφα να πίνεις και να κουβεντιάζεις με άτομα που ανήκουν στο ίδιο software-ικό στρατόπεδο και να διαφωνείς τόσο πολύ. Flame wars forever.

Το πρωί της Κυριακής ακολουθήσαμε πάλι το δρόμο για το ΤΕΙ. Η δεύτερη μέρα είχε λιγότερο κόσμο αλλά πολύ ενδιαφέροντα πράγματα. Δυστυχώς κάποιες ομάδες έλαμψαν δια της απουσίας τους το διήμερο. Κρίμα γιατί το larisa-linux-team έκανε πολύ καλή δουλειά και κάποιοι άνθρωποι αφιέρωσαν πολύ ενέργεια για να το στηρίξουν. Όταν τελείωσε το “πρόγραμμα” τη σκυτάλη πήρε το fedora. Οι fedorians έστησαν το χώρο και το hackfest ήταν γεγονός. Ενώ οι υπόλοιπες ομάδες σιγά σιγά αποχωρούσαν από την πόλη εμείς μείναμε. Θα παίρναμε το τρένο την Δευτέρα το μεσημέρι. Έτσι το fedora team στρατολόγησε κάποιους από εμάς στο hackfest. Κρίμα που δεν είχα PC..... :(. Ακολούθησε νυχτοπερπάτημα με τους εναπομείναντες Λάρισα/fedora/και chania-lug. Εκεί πλέον τα πράγματα ξέφυγαν και μέχρι να γυρίσουμε στο ξενοδοχείο είχαμε "γυρίσει" πίσω στο χρόνο και ζούσαμε ξανά την πενθήμερη εκδρομή του λυκείου. Την Δευτέρα το πρωί το hackfest έπρεπε να συνεχιστεί. Μαζέψαμε ότι είχε μείνει λοιπόν και πήγαμε στο ΤΕΙ. Η στρατολόγηση της larisas-linux-team και του chania-lug από τους fedorians δεν ξέρω τι αποτέλεσμα θα έχει αλλά έχω την εντύπωση πως το fedora 13 θα ονομαστεί fe-Ντοοόρα. Εύχομαι τα καλύτερα στα παιδιά. Δεν ξέρω τι άλλο να πω.

Είχε έρθει όμως η ώρα της επιστροφής. Χαιρετηθήκαμε και χωρέσαμε όλοι σε ένα fedoromobile (δύο μέλη είχαν ήδη φύγει) και φτάσαμε στον σταθμό. Τρένο και πλοίο μέχρι Χανιά και μετά άντε να συνηθίσεις ξανά τους πεζούς ρυθμούς της ρουτίνας. Καλά ήταν.
Μπορείτε να το πάτε άλλη μία σε slow motion; ;-)


**Να ζητήσω συγνώμη για την κλοπή των φωτογραφιών, έγινε με αγνούς σκοπούς.

Simple User vs LUG

Πριν από λίγες μέρες έτυχε να παρακολουθήσω μια συζήτηση για τα LUGs. Για το αν ζουν ή πέθαναν, αν τα απέλυσαν τα forums, αν πρέπει να εκσυγχρονιστούν για να κερδίσουν την πλειοψηφία του κόσμου. Ακόμα ίσως και για το αν θα πρέπει να γραφτεί μέλος ο Steve Ballmer κτλ, κτλ, και...... τί σύμπτωση; Πριν από λίγο μόνο καιρό ήταν η ίδρυση του Συλλόγου Φίλων Ανοιχτού Λογισμικού Χανίων “Chania-LUG”.

Μαζευτήκαμε λοιπόν στον ίδιο χώρο για να χαράξουμε την πορεία δράσης του συλλόγου. Έτσι αρχίσαμε να συζητάμε τι θέλουμε να κάνουμε και ποιος είναι ο λόγος που δραστηριοποιηθήκαμε. Είναι το χρηματικό όφελος; Είναι η τεχνική υποστήριξη μεταξύ μας; Είναι για να παρέχουμε τεχνική υποστήριξη στους χρήστες που επιθυμούν να αλλάξουν τα windows και να βάλουν.... windows χωρίς υιούς και κολλήματα; Μήπως τελικά κάναμε λάθος; Μήπως αντί για LUG να έπρεπε να κάνουμε forum ή ακόμα καλύτερα... group στο facebook? Ίσως τελικά να είναι αυτό που γράψαμε και στο καταστατικό. “Η διάδοση του ΕΛΛΑΚ στα Χανιά”.

Αυτό που δεν γράψαμε όμως είναι το γιατί! Όλοι μας λίγο πολύ ασχολούμαστε με το ελεύθερο λογισμικό on line. Είμαστε σε κάποιο forum, σε κάποια λίστα. Κάποιοι συμμετέχουν σε κάποιο project. Ναι το ΕΛΛΑΚ εξελίσσεται και μάλιστα πολύ γρήγορα και αυτό το κάνει μέσω διαδικτύου. Εμείς λοιπόν γιατί να μαζευτούμε... offline? Αν απαντήσω για μένα θα πω γιατί έρχεσαι σε επαφή με άτομα του “σιναφιού” σου, με άτομα που αντιμετωπίζουν τους υπολογιστές όπως και εσύ. Γιατί το rm -rf /windows είναι αστείο και το να είσαι συνδεδεμένος με ssh σε 20 υπολογιστές ταυτόχρονα δεν είναι υπερβολή. Γιατί "offline" μπορείς και να τραγουδήσεις, γιατί τελικά δεν μπορείς να στείλεις την μπριζόλα και τις μπίρες με email.

Βέβαια τι θέση θα είχε ένα άρθρο σ' αυτό το blog αν δεν έβλεπε και λίγο τα πράγματα και από τη σκοπιά του απλού χρήστη. Του χρήστη για τον οποίο το talk; talk ; cd ~; wine; talk; touch; unzip; touch; strip; gasp; finger; gasp; mount; fsck; more; yes; more; gasp; umount; make clean; sleep; είναι περιγραφή από τη χθεσινή νύχτα και τίποτε άλλο. Οι υπολογιστές εξάλλου έχουν μπει σε κάθε σπίτι. Έτσι simple user είναι και η θεία Αρχονούλα απ' τη Πάνω ραχούλα που μιλάει στο msn με τη ξαδέρφη τις απ' την Κάτω ρεματιά. Ένας τέτοιος χρήστης γίνεται έξαλλος με τον ΟΤΕ που του πούλησε 24άρα γραμμή αλλά παρόλα αυτά όταν ανοίγει το ι-ντ-ερν-έτ και γράφει download δεν μπορεί να κατεβάσει ταινίες. Αυτός είναι ο χρήστης που δεν τον ενδιαφέρει να μάθει τίποτα!! Θέλει, με τον παρά του (ή... με το crack) να κάνει τα ΠΑΝΤΑ, ΤΩΡΑ!!!. Για αυτόν τον χρήστη ο υπολογιστής δεν είναι εργαλείο, αλλά ένα μαγικό κουτί που κάποιος πωλητής του έταξε ότι θα εκπληρώσει κάθε του ευχή και μάλιστα τζάμπα. Είναι προϊόν.

Ε λοιπόν τέτοιος χρήστης δεν υπάρχει στο ελεύθερο λογισμικό. Και αν υπάρχει είναι απλά περαστικός. Λέτε να έρθει να γραφτεί και στο σύλλογο;; Ίσως να το έκανε αν καταλάβαινε ότι χρησιμοποιώντας οτιδήποτε άλλο εκτός από ελεύθερο λογισμικό είναι ο ίδιος ανελεύθερος. Είναι θύμα του προϊόντος που ο ίδιος χρησιμοποιεί. Λειτουργεί τον υπολογιστή, όχι όπως θέλει αυτός, όπως θα έκανε ας πούμε με το εργαλείο του ένας τεχνίτης. Αλλά όπως θέλει εκείνος που του πούλησε το προϊόν. Το να ζητάς από ένα χρήστη να δει τον υπολογιστή σαν εργαλείο είναι σαν να ζητάς να τον εκπαιδεύσεις. Γιαυτό και όλοι όσοι ασχολούνται πραγματικά με το το ΕΛΛΑΚ δεν είναι απλοί χρήστες. Και δεν είναι απλοί χρήστες όχι γιατί γνωρίζουν τα πάντα, αλλά γιατί έχουν τη διάθεση να μάθουν.

Αν λοιπόν δούμε αυτές τις δύο πλευρές. Των ανθρώπων που απαρτίζουν μια LUG και των απλών χρηστών, τότε θα δούμε ότι πρόκειται για δυο τελείως διαφορετικούς κόσμους. Ποιος θα κερδίσει τη μάχη;;;; O Einstein είπε κάποτε. “Δύο πράγματα είναι άπειρα. Το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία. Για το πρώτο δεν είμαι σίγουρος”. Αν σκεφτούμε ότι βλακεία είναι η πεποίθηση πως η δική σου άποψη για τον κόσμο είναι σωστή και άρα δεν υπάρχει διάθεση για γνώση, σε συνδυασμό με το ότι η βλακεία είναι ανίκητη, τότε δυστυχώς η ζυγαριά γέρνει προς τον απλό χρήστη. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι εμείς θα πάψουμε να προσπαθούμε. Απλά για να διαδόσουμε το ΕΛΛΑΚ δεν χρειάζεται να προσπαθούμε προς τη λάθος κατεύθυνση. Εξάλλου δεν θέλουν όλοι να σωθούν. Η κοινότητα του ΕΛΛΑΚ δεν θέλει απλούς χρήστες, ανθρώπους που απαιτούν. Θέλει ανθρώπους που επιθυμούν να προσφέρουν, ανθρώπους που θέλουν να μάθουν.

Καλή μας αρχή λοιπόν και καλή δύναμη...

Απο τη σκοπιά του απλού χρήστη λοιπόν...

Ε λοιπόν σήμερα ήρθε η ώρα μου..... να αποκτήσω ένα Blog. Ποτέ δεν το είχα σκεφτεί σοβαρά, ίσως ποτέ δεν είχα και κάτι να γράψω. Σήμερα όμως βρήκα θέμα.

Η ενασχόληση με το ελεύθερο λογισμικό έχει πολλές πτυχές. Εκτός από αυτή του προγραμματιστή ή αυτού που βοηθά στην ανάπτυξή του μέσω της κοινότητας, υπάρχει και αυτή του συνδικαλιστή. Αυτού που έχει αναλάβει το marketing. Αυτό που δεν γνωρίζω ακόμα είναι κατά πόσο στο ελεύθερο λογισμικό μπορεί να χωρέσει και ο ΑΠΛΟΣ χρήστης. Υπάρχει άραγε;;; Υπάρχει μέσος χρήστης;

Ποίον θεωρούμε απλό χρήστη; Αυτόν που στα Παράθυρα ξέρει να αντιγράφει ταινίες και παιχνίδια, αυτόν που ψαχουλεύει στο internet και κατεβάζει από torrent και rapidshare? Αυτός ο χρήστης στο Linux (Για να μην πώ στο BSD) τί θα κάνει ακριβώς; Θα ανοίξει τον υπολογιστή του με το καινούριο Ubuntu που μόλις εγκατέστησε (ίσως μόνος του) και θα συνεχίσει να κάνει τα ίδια που έκανε μέχρι χθές; Θα προσπαθεί να μετατρέψει το λειτουργικό του να μοιάζει ακριβώς σαν τα XP που ξέρει και αγαπά; Και αν προσπαθήσει να το κάνει αυτό τότε για ποιο λόγο έβαλε linux? Ίσως επειδή είναι στη μόδα. Η μόδα όμως δεν λέει τίποτα για τερματικά και ρυθμίσεις με το χέρι. Ούτε μιλάει για ασυμβατότητες υλικού.

Τελικά ποιόν θεωρούμε απλό χρήστη στο ελεύθερο λογισμικό;;; Έχω την εντύπωση ότι αυτή η ορολογία δεν βρίσκει τόπο στο Linux και στο ελεύθερο λογισμικό γενικά. Μπορεί να ταιριάζει με την φιλοσοφία στα Παράθυρα, όπου όλα είναι κρυφά κλειστά και καλά κριμένα και ο χρήστης απλά χρησιμοποιεί το όποιο πρόγραμμα, αλλά αυτό δεν ισχύει στο Linux. Δεν ισχύει γιατί όλα είναι φανερά, γιατί ό καθένας έχει τη δυνατότητα να επέμβει παντού στο λογισμικό, ακόμα και να το αλλάξει. Αυτή η δύναμη αυτόματα τον καθιστά διαχειριστή και όχι χρήστη. Μπορεί λοιπόν στο Linux να έχουμε ένα μέσο όρο δυνατοτήτων των χρηστών του, αλλά αυτοί δεν είναι απλά χρήστες, δεν είναι μέσοι με αυτή την έννοια. Και μόνο το γεγονός ότι χρησιμοποιούν ελεύθερο λογισμικό τους κάνει κομμάτι της κοινότητας, τους καθιστά μέρος της ανάπτυξής του. Έτσι η μόνη ομάδα χρηστών που μένει για να ελέγξουμε μήπως και ταιριάζει με την ταμπέλα του απλού χρήστη είναι αυτή του συνδικαλιστή Linuxα.

Ε λοιπόν αυτή η σκέψη ήταν που με οδήγησε σε αυτή τη στήλη. Βλέπετε είμαι και εγώ ένας από τους συνδικαλιστές που ακόμα απλά χρησιμοποιώ το λογισμικό και δεν το γράφω..Είμαι ο απλός χρήστης.

Καλή αρχή...

hoo2